Ένα τριήμερο στην Νάξο!

Το ΠΣΚ που μας πέρασε μας βρήκε οικογενειακώς στην Νάξο, τόπο καταγωγής του άντρα μου. 
Συνδυάσαμε έτσι κάποιες υποχρεώσεις με μίνι διακοπές και αν και ήταν πολύ κουραστικά, άξιζε τον κόπο!! 
Η Παρασκευή μας βρήκε στο καράβι...Ξέρεις! Αυτό το απλό. Το συμβατικό. Που κάνει 6 ώρες! Έξι εφιαλτικές ώρες... Η μικρή ήταν σε απίστευτη υπερένταση, όρθια από τις 6.30 το πρωί, άυπνη όλη μέρα, ακούραστη αλώνισε κάθε σπιθαμή του καραβιού μέχρι τις 23.15 μ.μ. που δέσαμε επιτέλους στο λιμάνι! Δεν χρειάζεται να σας πω σε τι κατάσταση ήταν τα νεύρα μας (να σημειωθεί στα πρακτικά ότι η μανούλα είχε δουλέψει και το 8ωράκι της πριν το ταξίδι!).
Εκείνο το βράδυ έκανα ένα γερό test drive στα όρια μου...αλλά ευτυχώς άντεξα (για πόσο ακόμα δεν ξέρω βέβαια....). Στις 1.30 μ.μ. κατάφερα και την κοίμισα στην αγκαλιά μου τραγουδώντας της το "Twinkle, twinkle little star".
Αφού έκανα ένα μπανάκι να χαλαρώσω, έπεσα για ύπνο σκεπτόμενη ότι αύριο είναι μία καινούργια μέρα, θα είμαστε όλοι ξεκούραστοι και θα ευχαριστηθούμε την θάλασσα.
Και δικαιώθηκα... Και πώς να μην δηλαδή αφού ξυπνήσαμε με αυτήν την θέα...

Η θάλασσα στα πόδια μας...

Μία κίνηση αρκεί για να μοιράσεις χαμόγελα πολλά!

Σου έχω πει ότι λατρεύω τις εκπλήξεις;; Μικρές-μεγάλες δεν έχει σημασία...
Είναι αυτή η μαγεία που προσφέρουν, η χαρά, το χαμόγελο που δεν λέει να σβήσει από τα χείλη...και φυσικά οι υπέροχες αναμνήσεις που δεν τις σβήνει ο χρόνος....
Δεν έχω παράπονο...όσες κι αν έχω κάνει, άλλες τόσες μου έχουν προσφέρει απλόχερα φίλοι, συγγενείς, σύντροφοι...
Μα πιο πολύ αγαπώ τις εκπλήξεις για τα παιδιά! Είναι τόση η χαρά τους.....
Γι αυτό προσπαθώ να κάνω στην κόρη μου όσο πιο συχνά μπορώ! Έτσι χωρίς ιδιαίτερο λόγο!
Εμείς δεν περιμένουμε γενέθλια και γιορτές για να κάνουμε μία εκπληξούλα σε κάποιον αγαπημένο μας...μας αρκεί μία μέρα κοινή...μία μέρα δύσκολη που θέλουμε να την κάνουμε πιο χαλαρή, μία μέρα που προσπαθήσαμε για κάτι πολύ και δεν μας βγήκε και θέλουμε να ξεχαστεί...
Όπως καταλαβαίνετε λοιπόν ενόψει των 3ων γενεθλίων της Κατανίτσας μου, τις τελευταίες μέρες έχω πάρει φωτιά! Οι εκπλήξεις θα είναι πολλές.... 
Η μεγαλύτερη όμως (και για μένα) μας ήρθε την προηγούμενη εβδομάδα από την Κρήτη!!
Την Παρασκευή πηγαίνοντας στην μαμά μου να παραλάβω το "πακέτο" μου (την κόρη μου καλέ!), μου ήρθε ένα μήνυμα στο κινητό από γνωστή εταιρία ταχυμεταφορών που με ενημέρωνε για την αδυναμία παράδοσης ενός δέματος! Ξαφνιάστηκα...Δεν περίμενα κάτι..Δεν είχα παραγγείλει τίποτα μέσω web...οπότε τι;;; ΔΕΝ υπήρχε περίπτωση να περιμένω έως την Δευτέρα..Πήρα τηλέφωνο την μεταφορική και ρώτησα ποιος είναι ο αποστολέας. Μου είπαν την επωνυμία μίας εταιρίας..Το απόλυτο σκοτάδι...προς στιγμήν σκέφτηκα ότι μπορεί να είναι και λάθος..Πού να φανταστώ;;Εφόσον βέβαια μου έδωσαν την δυνατότητα να πάω απευθείας από εκεί για την παραλαβή, σε 5' είχα γίνει καπνός!!!!
Σε 10' έφτασα. Παρέλαβα το δέμα και το άνοιξα.

Το νύχι ίδιο χρώμα!!!Μα κοίτα σύμπτωση!

Και φυσικά ήταν προκαταβολικό δώρο γενεθλίων για την νεραιδούλα μου!

Οι δικές μας - μίνι - διακοπές!!!!

Είπα να μην αφήσω τον Αύγουστο παραπονεμένο χωρίς- έστω μία -ανάρτηση...και έτσι είμαι εδώ για να σας διηγηθώ το πώς περάσαμε στις μίνι-διακοπές μας! Ποιο μίνι δεν γινόταν, όμως (5 μερούλες όλες και όλες!!)μην είμαι και αχάριστη...
Βάλτε καφεδάκι, μουσικούλα και ελάτε να πάρετε μία γεύση...

Φετινός προορισμός τα Γιάννενα. 

Ξεκινήσαμε το ταξίδι στις 5.30 το πρωί με το σκεπτικό ότι η μικρή θα κοιμάται στο περισσότερο μέρος του ταξιδιού και δεν θα έχουμε γκρίνιες με το θέμα της ζώνης (έχω ξαναπεί το παιδί μου ΔΕΝ τα πάει καθόλου καλά με τις ζώνες στο καρεκλάκι και με το που κάθεται σε χρόνο dt τα χεράκια της ξεπροβάλλουν ελεύθερα!)...Αμ δε....Λογαριάζαμε χωρίς τον ξενοδόχο! Με το που μπήκε στο αυτοκίνητο, ξεκίνησε την λογοδιάρροια..Για καλή μας τύχη βέβαια κράτησε μόνο μία ωρίτσα και μετά την πήρε ο ύπνος. Φτάνοντας στο Ρίο αποφασίσαμε να μην πάμε από την γέφυρα αλλά να πάρουμε το καραβάκι..(η αλήθεια είναι ότι ήμουν σκασμένη που δεν μπήκαμε σε πλοίο φέτος...οπότε από το ολότελα...καλή και η παντόφλα!). Μέσα στο καράβι ξύπνησε και η μικρή....Μόλις συνειδητοποίησε πού είναι, "έπιασε" με την άκρη του ματιού της μία νταλίκα...Τι ήταν να την δει...ήθελε να ανέβει πάνω...Την συνέχεια την φαντάζεστε έτσι;;

Ταλιμπάν σκέτος!!!

Από εκεί και πέρα το ταξίδι ήταν μαρτυρικό...Ούτε που θέλω να θυμάμαι πόσες στάσεις κάναμε για να την δέσουμε στο καρεκλάκι..ξανά και ξανά...ούτε που θυμάμαι πόσες επιπλέον ώρες κάναμε το ταξίδι...Το μόνο σίγουρο είναι πώς τόσο μεγάλο ταξίδι με 2χρονο/3χρονο ΔΕΝ ξανακάνω...!!!

Playtime: Βρες το ζώο!!

Οι μέρες περνάνε, η ζέστη αυξάνεται και ο αέρας όπου να ' ναι θα μας πάρει και θα μας σηκώσει...(ειδικά εμάς στους πρόποδες της Πεντέλης μας έχει τσακίσει!!).  
Οι διακοπές στα νησιά μας (Κρήτη εγώ, Νάξος ο hubby) φαντάζουν πλέον όνειρο μακρινό και έτσι μετράμε τις μέρες με την Κατανίτσα μου (μία βδομάδα έμεινε!!!) για να κλείσει το σχολείο, να πάρουμε άδεια και να ανηφορίσουμε για την Ήπειρο ( το άλλο μας χωριό).
Εν τω μεταξύ, τα νεύρα μας είναι τσατάλια (λόγω της γενικότερης κατάστασης) και πρέπει να το ξεπερνάμε και να βρίσκουμε συνεχώς τρόπους να κεντρίζουμε το ενδιαφέρον της μικρής μας. 

Η οποία μικρή: 

1. Bαριέται να παίζει μόνη της. Θέλει πάντα την μαμά μαζί.
2. Βαριέται να παίζει με τα συνηθισμένα παιχνίδια για την ηλικία της (πλην των παζλ).
3. Βαριέται τα παιχνίδια της -ΓΕΝΙΚΩΣ.

Βλέπετε τελευταία ούτε ο καιρός δεν είναι σύμμαχός μας (μία ζέστη, μία αέρας) και έτσι περιορίσαμε και τις βόλτες μας στο πάρκο.

Και επειδή το πρόβλημα είναι μεγάλοοοο όπως καταλαβαίνετε και οι καιροί δεν μας επιτρέπουν να αγοράζουμε κάθε μέρα και άλλο παιχνίδι, είχα αποφασίσει εδώ και καιρό ότι θα αγοράζουμε σπάνια παιχνίδια και θα προσπαθώ να βρίσκω τρόπους να την απασχολώ με ό,τι υπάρχει στο σπίτι. Όπως π.χ. το παιχνίδι με το πολύχρωμο ρύζι.Περισσότερα εδώ.

Θεϊκές Ατάκες...Δια στόματος Κατάνας!

Καιρό είχα να μοιραστώ μαζί σας μία νέα ανάρτηση...
Η αλήθεια όμως είναι ότι λίγο η κατάσταση που επικρατεί τις τελευταίες μέρες, λίγο οι υποχρεωτικές - άνευ αποδοχών- απαράδεκτες άδειες, λίγο η ακύρωση των διακοπών μας και το γενικότερο άγχος με αποδιοργάνωσαν εντελώς...Δεν είχα - έχω - όρεξη σχεδόν για τίποτα.....
Ευτυχώς που υπάρχει και η μικρή μου γοργονίτσα να με "ξυπνάει' από αυτόν τον καθημερινό λήθαργο...
Μα τι υπέροχο που είναι να είσαι παιδί;;; Ξέγνοιαστο και ευτυχισμένο με μικρά μικρά- σχεδόν χαζά για μας τους μεγάλους- πράγματα! 
Τις τελευταίες μέρες δε, μου έχει χαρίσει τα απίστευτα " μαργαριτάρια"!!!
Κάποια προλαβαίνω να τα σημειώσω, κάποια όχι και κάποια τα μοιράζομαι εδώ μαζί σας!

Summer Gifts - Tα δώρα στις υπέροχες δασκάλες μας!

Τα καταφέραμε και εμείς και σήμερα το πρωί το κοριτσάκι μου χάρισε στις 3 δασκάλες της τα δωράκια τους για να τις ευχαριστήσει για την υπέροχη πρώτη χρονιά της στο σχολείο!
Τι να πω για αυτές τις 3 υπέροχες γυναίκες...Είναι συγκινητική η προσφορά τους στο παιδί μου, και σε όλα τα υπόλοιπα 14 παιδάκια φυσικά, η όρεξη τους και η απέραντη υπομονή τους!!! 
Βέβαια, ομολογώ σαν μαμά κουκουβάγια που είμαι, ότι και το Κατανάκι μου τις είχε τρελάνει με τα νάζια του & τα χάδια του..οπότε πώς είναι δυνατόν να μην της έχουν αδυναμία, να μην τρέχουν κάθε πρωί να την πάρουν αγκαλιά!!!Πολλές φορές μάλιστα οι 2 δασκάλες τσακώνονταν για το ποια θα την πρωτο-πάρει αγκαλιά...και άλλες πάλι με συναντούσαν στην γωνία του σχολείου και μου ζητούσαν να την πάρουν αυτές για να πάνε παρεούλα στο σχολείο...
 Άννα - Μαρία - Δήμητρα ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΟΛΑ....Ξέρεις τι σημαίνει να σου εμπιστεύεται κάποιος το παιδί του, την ζωή του όλη, για 8 ώρες κάθε μέρα, για 11 μήνες τον χρόνο και παρόλα αυτά να έχει το "κεφάλι του ήσυχο";; Nα ξέρει ότι το παιδί του θα πάρει όλη την αγάπη, την στοργή και την ασφάλεια που χρειάζεται;; Μεγάλο πράγμα και το ευχαριστώ πολύ λίγο....

Το δικό μας χταποδάκι!

Το δικό μας χταποδάκι δεν έγινε ούτε ψητό, ούτε ξυδάτο δυστυχώς!!!!Να μου πεις ο πεινασμένος καρβέλια ονειρεύεται...αλλά τι να κάνουμε...λίγο το καλοκαιράκι, λίγο η ανάγκη για θάλασσα-ταβερνούλες-ξεκούραση κτλ....με κάνουν να ονειρεύομαι!!!

Προ ημερών, που λέτε, η μικρή μου είχε στον βρεφονηπιακό την καλοκαιρινή της γιορτή (η 1η μας!!!!- μεγάλο καμάρι η μαμά κουκουβάγια!) και το θέμα ήταν η θάλασσα και τα ναυτάκια της. Οι δασκάλες ετοίμασαν (εκτός από τα υπέροχα σκετσάκια και τραγουδάκια) τα κατάλληλα υλικά ώστε μετά το πέρας της εκδήλωσης μαμάδες και παιδιά να κάνουμε μία καλοκαιρινή κατασκευή!!!
Η ιδέα με ενθουσίασε πολύ!!!
Αφήστε δε που με απλά και οικονομικά υλικά (κάποια μπορεί να τα έχουμε ήδη σπίτι μας), περάσαμε μία άκρως δημιουργική ώρα με τα μικράκια μας!

Το concept ήταν η κατασκευή ενός χταποδιού στο βυθό.
Πάμε να ξεκινήσουμε παρέα;;;

Παίρνουμε ένα κομμάτι φελιζόλ και απλώνουμε πάνω του κόλλα για χειροτεχνίες. Στην συνέχεια ρίχνουμε γαλάζια άμμο και λίγο μπλε glitter (έτσι για εφέ!) έτσι ώστε να καλυφθεί το μεγαλύτερο μέρος του και να μας παραπέμπει στην θάλασσα-βυθό.