Το δωμάτιο της Κατάνας!

Εδώ και καιρό θέλω να κάνω μία ανάρτηση αφιερωμένη στο δωμάτιο της μικρής μου και όλο το αναβάλω...
Ενόψει λοιπόν και των ετοιμασιών του 2ου παιδικού δωματίου και λίγο πριν τα "επίσημα" αποκαλυπτήρια του, θα ήταν άδικο να μην σας δείξω πρώτα το δωμάτιο της μοναχοκόρης μου που φτιάχτηκε με τόοοοοοση αγάπη!
Η ιστορία μας ξεκινά πριν περίπου 2 χρόνια..βλέπετε η Κατάνα από μικρή (σχεδόν 1,5 χρονών) δυσανασχετούσε στην κούνια της και έτσι η μαμά αποφάσισε νωρίς-νωρίς να αρχίσει την έρευνα αγοράς που θα την οδηγούσε στην επιθυμητή μετατροπή του βρεφικού δωματίου σε παιδικό.
Στην αρχή είχα ερωτευτεί τα κρεβάτια-σπίτια...όπως αυτά:

photo via lifetimekids

Γρήγορα όμως εγκατέλειψα αυτήν την ιδέα για 2 λόγους:

1) Η μικρή μας "ταλιμπάν" ήταν πολύ μικρή για κάτι τέτοιο.

 Άσε που θα έβρισκε ευκαιρία να παίζει και να ανεβοκατεβαίνει συνέχεια αντί για να κοιμάται!

2) Αφού θα δίναμε μία περιουσία (αν δείτε τις τιμές των παιδικών δωματίων θα καταλάβετε γιατί το λέω!) αποφάσισα πώς θα ήταν καλύτερο να πάρουμε κάτι που δεν θα χρειαζόταν αλλαγή μετά από 5-6 χρόνια.

Νέα χρονιά. Νέοι Στόχοι (μόνο για την μαμά!).

Το 2015 ήταν μία δύσκολη χρονιά για όλους μας...
Δοκιμάσαμε τα όρια και τις αντοχές μας πολλές φορές και σε πολλά επίπεδα. 
Εμένα προσωπικά τα "μονά" χρόνια δεν με συμπαθούν ιδιαίτερα και φροντίζουν να κάνουν πάντα την παρουσία τους αισθητή και φυσικά όχι με "όμορφο" και "κομψό" τρόπο. 
Βέβαια - για να μην είμαι και αχάριστη- το 2015 αφού μου έδωσε και κατάλαβα για τα καλά το τι θα πει δυσκολίες, αναποδιές κτλ. μου χάρισε ένα θετικό τεστ εγκυμοσύνης που με έκανε -προς στιγμήν- να ξεχάσω όλα τα άλλα.
Όπως καταλαβαίνετε λοιπόν, περίμενα με πολύ λαχτάρα το 2016..έτσι για να πάρω το αίμα μου πίσω βρε παιδί μου!
Εύχομαι λοιπόν ο νέος χρόνος να φέρει σε όλους μας ΥΓΕΙΑ, ΨΥΧΙΚΗ ΗΡΕΜΙΑ (που τόσο χρειαζόμαστε) και αυτό το "κάτι" που περιμένουμε για να μας δώσει φτερά!
Προσωπικά, εκτός από τα παραπάνω, περιμένω πώς και πώς να έρθει και ο Απρίλης που θα κρατήσω στην αγκαλιά μου τον γιο μου.

photo via star.gr

'Ενα χριστουγεννιάτικο "πακέτο" αγάπης για την δασκάλα μας!

14 μέρες μέχρι τα Χριστούγεννα!!! 
Μα πώς περνάει ο καιρός....σαν νεράκι βρε παιδί μου και ούτε που το καταλαβαίνεις!
Εμείς όμως, μανούλα και κορούλα (όπως λέει και το αστεράκι μου!) είμαστε του "προγράμματος" και έχουμε ήδη τελειώσει τις χριστουγεννιάτικες αγορές μας και τις υποχρεώσεις μας (ναι, ναι και τα δώρα για τους αγαπημένους μας πήραμε, και τα ψώνια του σούπερ μάρκετ  κάναμε, και τα πραγματάκια για το bazaar του σχολείου στείλαμε εγκαίρως!).
Μέσα σε όλο αυτό το παραλήρημα, έπρεπε να στύψω το μυαλό μου και να βρω τι δωράκι θα κάναμε στην "δασκάλα" μας στον παιδικό σταθμό! Αρχικά ήθελα να της πάρω κάτι προσωπικό (π.χ. ένα χειροποίητο κόσμημα ή ένα φουλάρι) να το φοράει και να θυμάται κάθε φορά την μικρή μου σκανταλιάρα! Αλλά απέρριψα την ιδέα σχετικά σύντομα γιατί αφενός δεν ήξερα τα γούστα της και αφετέρου ήθελα κάτι που να έχει και μία δικιά μας πινελιά και να μπορεί να συμμετέχει και η Κατερίνα στην επιλογή!
Και έτσι έγινε!!! Σε μία βόλτα μας σε γνωστό πολυκατάστημα η μικρή είδε μία κούπα με τον Ρούντολφ (που αγαπάμε μέχλι τον ουλανό!!) και ήθελε να την αγοράσει για την "κυλία Ειλήνη"...και ποιος να της χαλάσει χατίρι;;;
Πήραμε την "ζουζουνιάρικη" μας κούπα, διαλέξαμε μία χριστουγεννιάτικη τσάντα δώρου και έπρεπε να δούμε με τι άλλο θα την γεμίζαμε! 
Σίγουρα ήθελα να έχει και κάτι γλυκό από τα χεράκια μου....αλλά δυστυχώς δεν τα κατάφερα. Έτσι επιστρατεύσαμε την γιαγιά μας για να μας φτιάξει ένα χριστουγεννιάτικο πουγκί -από αυτά τα υπέροχα που φτιάχνει- (σας είχα ξανά δείξει τις δημιουργίες της στο καλοκαιρινό δωράκι μας εδώ) και να υπάρχει στο πακετάκι μας και κάτι το χειροποίητο!
Έχοντας λοιπόν το πουγκί και την κούπα..έψαχνα κάτι ακόμα...και το βρήκα!!
Ένα χειροποίητο σαπούνι σοκολάτας και ένα αφρόλουτρο αλόης θα συμπλήρωνε το όλο "πακέτο"....αααα και φυσικά σοκολατάκια-ελίτσες από αγαπημένο μας ζαχαροπλαστείο!!!!!!

Ημερολόγιο Αντίστροφης Μέτρησης!!

Μετράμε ήδη αντίστροφα για τις λίγες ώρες που απέμειναν μέχρι να ανοίξουμε το 1ο σακουλάκι από το ημερολόγιο μας...και είμαστε ενθουσιασμένες!!
Μίας και φέτος είναι η 1η μας χρονιά, έψαχνα να βρω μία ιδέα εύκολη και απλή 
για να δω πώς θα "λειτουργήσει"....
Του χρόνου όμως θα κάνουμε ημερολόγιο-υπερπαραγωγή!!
Promise!!

Τα υλικά που χρησιμοποίησα υπήρχαν ήδη σπίτι (ακόμα και πολλά από τα δωράκια!) και έτσι κέρδισα και χρόνο και χρήμα!

Και αν αναρωτιέστε ποια είναι αυτά....ρίξτε μία ματιά...

1)Χριστουγεννιάτικα αυτοκόλλητα

Άρωμα......Χριστουγέννων! #part 2

Και ΝΑΙ! Κατάφερα επιτέλους να ολοκληρώσω τον στολισμό του σπιτιού μας. Έτσι πλέον έχουμε  μπει σε εντελώς γιορτινό mood οικογενειακώς και μετράμε αντίστροφα για τα Χριστούγεννα (αλήθεια πότε πέρασε ο καιρός;;ούτε που κατάλαβα!!)!
Μένουν βέβαια κάποιες μικρές λεπτομέρειες ακόμα όπως η αγορά ενός αλεξανδρινού (αγαπημένη συνήθεια εδώ και χρόνια) και ο στολισμός των βάζων μας με γκι και με διάφορα καλούδια (σοκολατάκια-καραμέλες κτλ.) για τους μικρούς μας φίλους...αλλά έχουμε λίγο χρόνο ακόμα για αυτές τις τελευταίες πινελιές!Σωστά;;;
Στην τελευταία μου ανάρτηση σας είχα δώσει μία μικρή γεύση από τα πρώτα πράγματα που είχα στολίσει (περισσότερα μπορείτε να δείτε εδώ). 

Πάμε τώρα να δούμε και τα υπόλοιπα ξεκινώντας από την είσοδό μας;;

Φέτος για να προστατέψω τις 2 αγαπημένες μου γλάστρες από το χιόνι και τον αέρα αποφάσισα να τις μεταφέρω στην είσοδο του σπιτιού έτσι ώστε Χριστούγεννα και Πάσχα να ντύνονται και αυτές γιορτινά!
Στην πόρτα μας, όπως και κάθε χρόνο άλλωστε, κρεμάστηκε το στεφάνι μας και μία αγαπημένη κορνίζα με ένα μήνυμα αισιοδοξίας που θα αλλάζει κάθε βδομάδα!

Άρωμα.....Χριστουγέννων! #part 1

Τα Χριστούγεννα τα ΑΓΑΠΩ!!! Αγαπώ τα λαμπιόνια, τα στολίδια,τις γιρλάντες, το δέντρο, την μυρωδιά από τους φρεσκο-ψημένους κουραμπιέδες, τα δώρα, την χαρά και τα ατελείωτα χαμόγελα!!!!
Ακόμα θυμάμαι πώς χτυπούσε η καρδιά μου κάθε πρωί που ξυπνούσα και έτρεχα στο δέντρο για να δω αν με είχε επισκεφτεί ο Άγιος Βασίλης...και παρόλο που από μία ηλικία και μετά ήξερα ότι όλο αυτό δεν είναι αληθινό....δεν έπαψα να πιστεύω....στην ΜΑΓΕΙΑ!!!!
Θυμάμαι πάντα το σπίτι μας στολισμένο με όμορφα κεντήματα από τα χεράκια της μαμάς μου, με γλυκά και με ένα τεράαααστιο δέντρο (πάντα αληθινό) που πολλές φορές απορούσα για το αν θα χωρέσει στο σπίτι μας!!Όσα για τα δώρα;;;; Τι να πω;;; Πάντα σε αφθονία... Δεν ξέρω γιατί αλλά λάτρευα την διαδικασία ανοίγματος των δώρων πιο πολύ και από το ίδιο το δώρο...Ακόμα και όταν μεγάλωσα και έπαιρνα κάποια πράγματα για μένα (ναι, ναι το έκανα κ αυτό....δώρα για τον εαυτό μου!τι καλύτερο;;;;) ήθελα πάντα να μου τα τυλίγουν και ας ήξερα τι περιλαμβάνει η συσκευασία! Μάλλον από τότε θα μου έμεινε η τρέλα να συσκευάζω τα δώρα για τους αγαπημένους μου μόνη μου!
Πάντα στολίζαμε το σπίτι μας πριν τις 25 Νοεμβρίου (που είναι και η γιορτή της μητέρας μου) και το ξεστολίζαμε μετά τις 7 Γενάρη (που είναι η γιορτή του πατέρα μου)...και ακόμα και σήμερα -στο δικό μου- πλέον σπίτι τηρώ με ευλάβεια αυτές τις ημερομηνίες!!

Ένα δώρο αγάπης..από μένα σε μένα...

Εδώ και λίγο καιρό έχω αρχίσει ψυχοθεραπεία (κανονική!!όχι μόνο αυτή του blog!) και αν και έχω κάνει μόνο 3 συνεδρίες μπορώ να πω -σχεδόν- με σιγουριά ότι είναι το καλύτερο δώρο ever που θα μπορούσα να κάνω στην Έλενα! Η γαλήνη και η ανακούφιση που μου προσφέρει (και η τροφή για περαιτέρω σκέψη ενίοτε) δεν περιγράφονται με λόγια....
Αλήθεια, υπάρχει τίποτα καλύτερο από την γαλήνη της ψυχής μας που κατά καιρούς μαυρίζει από διάφορα γεγονότα (είναι και οι καιροί δύσκολοι βλέπετε...);;
Πόσα να αντέξει και αυτή;Πόση μαυρίλα;Πόση πίεση; Και αν δεν είμαστε εμείς οι ίδιοι υπεύθυνοι για την γιατρειά της, τότε ποιος είναι;;

via